सायद अब मैले आँखा देख्न छाड्दै छु ।
आजदेखि गजल गीत लेख्न छाड्दै छु ।
बरु लडुँ केही प्रवाह छैन अब त
हिड्ने सहारा लामो लट्ठी टेक्न छाड्दै छु ।
छातीमाथि हात राखेर ज्यूनु पनि के
लागे लागोस गोली छाती छेक्न छाड्दै छु ।
आखिर दुःख साथी हुन्छ सुख भन्दा त
त्यस कारण म हाँसो समेट्न छाड्दै छु ।
श्रम अनि पसिनाले फल नदिए’सि
कठाङ्ग्रिएका हात पाउ सेक्न छाड्दै छु ।