बिछोडको बेला आयो मिलनको उत्कर्षमा
हाँसी हाँसी जिउनु जीवन बिस्मात अनि हर्षमा
यस्तै त रहेछ नि हरेक रीत जगको स्वीकार्नु पर्ने नियति
आशामा रमाउनु पर्ने हारहरूलाई सम्झनु आखिर यही नै जित हो
गतिशील रहेछ हरेक रीत जगको बिश्राम त मात्रै बाहना
शुन्यमा हराउनु पर्ने जीवनलाई सम्झनु आखिर यही नै गीत हो
स्वार्थी रहेछ हरेक रीत जगको माया त मात्रै चाहना
अस्तित्व देखाउनै परे पनि, मृत्युलाई ठान्नु आखिर यही नै मित हो
