कसो गरी जीवनबाट खुसीहरू टाढा भए
मेटाउन खोजेँ परन्तु यादहरू गाढा भए
आँखाभरि सपना साँची बगैँचामा फुल रोपेँ
हेर्दा हेर्दै परिवर्तित फूलहरू काँडा भए
आगमन त्यो तिम्रो मेरो लागि हरियाली थियो
घात गर्यौ, जीवन आज फेरि फुस्रा डाँडा भए
जहाँ जहाँ खोज्दै हिड्छु निश्चल् निर्मल चोखो माया
उहीँ माया ढाँटी खाने स्वार्थीपनको भाँडा भए
छिनछिनै थुम्थुम्याउँछु, बाँधिराख्छु मन पनि
सधैभरि रहरहरू सीमा नाघ्न छाडा भए
बिना तामाङ