परेलीमा मोतीजस्तै आँसु टल्कियो
मुटुभित्र विरहको आगो सल्कियो ।
प्रेम-प्रीति गाँसेपछि यस्तै हुन्छ रे
सुरा अनि सुन्दरीमा नेता पल्कियो ।
भ्रष्टाचारी चरित्रको राष्ट्र सेवाले
वेदनाको मार्गतिर देश ढल्कियो ।
पार्वतीका निम्ति मैले फूल सुम्पिँदा
शिवजीको मुस्कानमा काँडा झल्कियो ।
भोले बाबा धन्य तिम्रो कार्य-कक्षमा
सागरझैँ मदिराको भेल छल्कियो ।
विराटनगर
मधुपर्क २०६८ कार्तिक