डाँफे नाच्ने बन अनि, गुराँश फुल्ने पाखा
बिर्सिएको छैन मैले, हिमालको काखा
कुन चरीले भुल्न सक्ला? आफ्नै रनाबन
टाढा हुँदा तड्पिँदै, रुन्छ बरु मन
सारंगीको धुन अनि लेक-बेंसीको भाका
बिर्सिएको छैन मैले, हिमालको काख ।
लेकको चौरी खर्क मेरो, बेंसी भैंसी गोठ
आफ्नै भूमि प्यारो हजुर, पाओस हजार चोट
पाए पनि सुख- चैन मैले लाखौं -लाख
भुल्ने छैन सुन्दर ती, हिमालको काख
भुल्ने छैन सुन्दर ती, हिमालको काख ।
डाँफे नाच्ने बन अनि, गुराँश फुल्ने पाखा
बिर्सिएको छैन मैले, हिमालको काख
भुल्ने छैन सुन्दर ती, हिमालको काख ।
राजेश रुम्बा लामा “अतृप्त”
२०१२-०१-१०