यसपालीको तीजमा दिदी माइत आऊ है
आटो पिठो जो भएको पकाई खाऊ है
विदेशिएँ दिदी म त साहुको ऋण बोकी
सकिएन ऋण तिर्न गाँउमा हलो जोती
आटो पिठो सुको रोटो मिठो मनि खाँदा
मन रुन्थ्यो पियारीले साहुका भाँडा माझ्दा
सानो छोरो महाजनकै गाई-गोठालो दिए
घर बसी सधै भरि आँसु मात्र पिए
यसपालीको तीजमा दिदी माइत आऊ है
आटो पिठो जो भएको पकाई खाऊ है ।
खुशी साँट्न पाउला भनी परदेश लागें
हिड्ने बेला बाटो खर्च साहुसँगै मागें
उसासौला घर खेत सानो छोरोलाई
सपना साँची बाटो लागे दु:खी मन बुझाई
पैसा फाल्ने रुख मैले काँही पाइन
साहुको ऋण नचुकाई आउनु भएन
यसपालीको तीजमा दिदी माइत आऊ है
आटो पिठो जो भएको पकाई खाऊ है ।
जो जुटेको पकाएर उनलाई पनि दिनु,
सबैलाई भागलगाई संगै बसी खानु
अर्को अर्को साल चहि साने लिन आउछ,
यसपाली त साने पनि साहुको घर गा छ
के गर्नु र दिदी हाम्रो भाग्य यस्तै रैछ
बर्ग भेदी समाजले नगर्नु गरिरा’छ
यसपालीको तीजमा दिदी माइत आऊ है
आटो पिठो जो भएको पकाई खाऊ है ।
बुढी आमा रुदै होलिन बसी मझेरीमा
परदेशीको बाटो हेरी रात अँधेरीमा
सम्झी बुझाई गरि दिनु मेरी आमालाई
तीजमा लिन नआउनु है भन्नु मामालाई
आमाले नि घर छोडे ओढार त्यो होला
ठुले पनि एक्लो भइ नमज्जाले रोला
यसपालीको तीजमा दिदी माइत आऊ है
आटो पिठो जो भएको पकाई खाऊ है
फर्किएर आउछु दिदी साहुको ऋण तिरी
बसेको छु परदेशमा मन मुटु चिरी
सुको रोटो जे भए नि दर मानेर
मनाउनु है तिज दिदी खुशी बाडेर
यसपालीको तीजमा लिन आउन सकिन
चुहिलेको घरको छानो छौं सकिन
यसपालीको तीजमा दिदी माइत आऊ है
आटो पिठो जो भएको पकाई खाऊ है ।
नहेर है दिदी बाटो आएन भनेर
नभन है भाइले माया मार्यो भनेर
परदेशमा भए पनि मनमै राखेको छु,
यो मुटुमा अजम्बरी माया साचेको छु,
कसो गरी भुल्छु र म एकै कोख हाम्रो
टाला टुली बटुली त्यो खेल्या खेल राम्रो
यसपालीको तीजमा दिदी माइत आऊ है
आटो पिठो जो भएको पकाई खाऊ है ।
तीर्थ “यात्री” पौडेल
लखनपुर ३ झापा नेपाल
हाल:बहराइन