जिन्दगी दु;खेको घाऊ छ

खोइ के गरी निको बनाऊँ जिन्दगी, दु:खेको घाऊ छ
उमंग आशा उमारी जिन्दगी आफै मल्हम लगाउँछ
बल्झिन्दै फेरि निको हुँदै किन नाटक गर्छ जिन्दगी
भेटेर नै केर्कार गर्नुथ्यो त्यो भावी भन्ने कैले आउँछ ।

मिना बान्तवा “मृदु”