यूवतिझैं हरिने, कहिले लाग्छ जिवन
सेकुवाझैं खरिने, कहिले लाग्छ जिवन।।१।।
बुझ्ने जति रम्छन्, नबुझ्ने रुन्छन् धेरै
नौकासरी तैरिने, कहिले लाग्छ जिवन।।२।।
प्रेमको जग लगाएर प्रगति पथमा बढ्दा
दुबोझैं मौलाउने, कहिले लाग्छ जिवन।।३।।
सबै एकता तोडेर, विखण्डनमा बाँडिदा
चाहाराझैं छरिने, कहिले लाग्छ जिवन।।४।।