Skip to content

रात सुनसान थियो


रात सुनसान थियो
मनमा तूफान थियो

संगीन रोपिएको छाती
पीडा पहिचान थियो

हृदयमा आगो लगाउने
कोही बेइमान थियो

टुलुटुलु हेरिबसेको
क्रूर भगवान थियो

कत्रो बज्रपात आफूलाई
दुनियाँ अन्जान थियो

हिजोसम्म त मायाको
खोक्रो अभिमान थियो

आज बुझ्दै छु यो शाश्वत
गन्तब्य श्मसान थियो

(२१ जनवरी, २०१३/ ट्रोम्सो, नर्वे)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *