आदिम अरण्यवासी मनुवाहरूको
आज्ञा अनुरुप
आज बन्दको दिन हो –
हामीले मनाउँदै आएको ।
तर
पृथ्वी आफ्नो अक्षमा यथावत घुमिरहेको छ ।
आज पनि
मान्छेहरू –
बारीमा मकै गोडिरहेका छन् र
वस्तुभाउ चराइरहेका छन् ।
खोला बगिरहेको छ र
मान्छेहरू –
दुवाली थुनेर माछा
मारिरहेका छन् ।
मान्छेहरू सडकमा हिंडिरहेकाछन्
अनि
मान्छेका पाइला पाइला पछ्याएर
सडक हिंडिरहेको छ ।
चराहरू जस्तै मान्छेहरू
प्याराग्लैडिङको पखेटा जोडेर
उडिरहेका छन् ।
बन्द छैनन् -स्कुले नानीहरू ।
उनीहरू समयचेतको भकुण्डो
उफारिरहेका छन् ।
पूर्वदेखि पश्चिमको घाम
अनि
पश्चिमदेखि पूर्वको जून पनि
रोकिएका छैनन् ।
न मान्छेहरूको विचार बन्द छ
न ती विचारका शृंखलाहरूको
गति बन्द छ ,
खै, आजको बन्दलाई कसरी
बन्द भनूँ म ?
ए, बन्दका हिमायती
बन्द बहादुर !
सकेका छैनौ -तिमीले चलाउन
तिमीलाई छुने हावाका
झोक्काहरूलाई ।
सकेका छैनौ -तिमीले हल्लाउन
तिमीलाई हल्लाउने
युगका आँधीहरूलाई ।
तर केवल
नाजीहरूको जस्तै तिम्रो
क्रुर कन्सन्ट्रेसन’ क्याम्पमा
आज
नेपाल बन्द छ ।
आज
यो बन्दको बिरोधमा
थाङ्ने ज्वरोले मरेकी
साइली एन्ने’ फ्रयांकको’ डायरी
विमोचित छ – देशमा ।
नपत्याए पढ ए !
बन्द बहादुर !
अनि बन्द गर –
घिनलाग्दो
बन्द संस्कृति ।

very nice poem sir.
very nice poem sir.