मनका ताडनहरु
रहरका आरनहरु
पसी रहेछु ,जली रहेछु
खँलातीका ती पालनहरु !
शुन्यता छायो अबता
नभयर हो कि नबिनता
जीवनले ! लिन्छ कि बिराम
न भयरै ,नयन्भिराम !
देश त मुक छ
पार्िॅट् दिबङत !
बिभेदता बडाउदै छन्
अब ती तथागत
आज् रेखो देख्छु ,बिभाजनको
छल कपट धनको
भाइमारा ,ज्यान्मारा
भा’ छन ,देउता धामको
लज्जा,श्री छोडी दुबै
काटछन् बाटो गामको !
मागी खान्छ तेहि पनी
भकारी छ धानको !
ठुला ठुला घर् उन्कै
बन्ने सर्बहारा,
देश् हार्छ ,जन्ता हार्यो
ठोक् बजिया सारा !
घर् घर उधिनेर बनायछ खोरिया
जग सबै भत्कायर् ,बनाई रैछ करिया
आफ्नै भलो हेरने को झार आज् सेखि
पछुताउँला फेरी पछि स्वयम्! आफैं देखी