जात

आफ्नाले त बिर्सि गएनी, याद आउँदो रैछ
भुलिएका तितामिठा ति, बात आउँदो रैछ

मनै ईश्वर बनि देह चलाउँछ मान्छेको
मनै भाँचिए पछि कालो, रात आउँदो रैछ

ओईलाउँछन आँखा सामु अजम्बरी फूल
जरै मरेपछि लाश सरि, पात आउँदो रैछ

किन पिउँछन मान्छेहरु, किन बन्छन दुखी
धोका पछि सबैलाई, पिउने मात आउँदो रैछ

गरेथ्यो “बिद्रोही”ले सुकोमल माया उनलाई
अझैपनि दुनियाँमा प्रेमघाती, जात आउँदो रैछ ।