निशा पनि छिचोलेर गुण भित्रै छिरेर बसें
आधा रातको सन्नाटोलाई चिरेर बसें
प्रेम बाण हान्थ्यौ, कर्के नजर जुधाएर
त्यहि गुनको पैंचो आज तिरेर बसें
बाह्र गाउँ छिचोल्दा, तन पनि कुप्रि सक्यो
माया रुपी बगैचामा आज फिरेर बसें
कोके बोतल, सुडोल शरीर तिम्रो
धवलागिरी रुपी वक्षमाथि गिरेर बसें
‘चिन्तन’ गरी, मनन गरी तन पनि साटी सके
त्यहि तन आज सारङ्गी झैं भिरेर बसें
मल्म, बागलुङ