राम राम

राक्षस का आँखामा पनि पानि बग्दो रहेछ
त्यसको पनि दिल हुँदो रहेछ
मस्तिष्क तिनको पनि हुँदो रहेछ
बरर आँशु हरु झरे भुइंमा अचम्म भो
मान्छे हरु किरा फट्यांग्रा सरि मारेर
मत्ता भएको त्यो हाती
आज भुइमा लडेछ
घरमा बज्र पर्दा थाहा भो होला
मान्छे का लागि मान्छे रुँदो रहेछ
रगताम्य भएको छाती आमाको
अझै सुकेको छैन
सेता सारी हरु अझै फुकेको छैन
त्रास को आंधी अझै पस्कन खोज्दैछ
थाहा हुनु पर्ने अब
लागेको रगत पुछ्नु पर्छ
राक्षस भएको बाट अब उठ्नु पर्छ
ओत लाग अब चत्यांग बाट बच्नु छ भने
अझै अँध्यारो हिड्छौ भने
राम राम भन्न सकिन्छ
अब काँध थाप्न सकिन्न
================