आज फेरी अन्जान मै अतित को घाउ छुल्लिएछ
गाइने दाइ को सारंगिले सुक्या घाउ कोट्टिएछ
रगत जति आँसु बनि आँखा बाट रसाएछन्
पिडा जति मुटु पोल्न भित्र भित्रै गुम्सिएछन्
आज फेरी गाइने दाइ ले मेरो घाउ बल्झाएछन्
बिरह को धुन बजाई तिम्रो याद फर्काएछन्
हास्न खोजे पिडा लुकाई आँसु रोक्न सकिएन
आँखा छोपी आँसु छेक्दा पिडा खप्न सकिएन
गाइने दाइ त हिडीगए मेरो घाउ कोट्याएर
उनि संगै तिम्रो याद मेटाउन सकिएन
घाउ पार्ने तिमि भयौ निको पार्ने भेटिएन
बाच्न पनि गारो भयो मर्न पनि सकिएन