एसै त यो जिवन भारी, के गरुँ म धन ले
रुपिँया पैसा ले नहुने, हुन्छ आफ्नोपन ले
फलाम लाई चोट कति, लोहारे को हात मा
हर्ष यति मर्म उति, जिन्दगी को पात मा
प्राण सास हुन्जेल आश, नाम यो जिवन को
कालदृष्टि बराबर को, धन हो या निर्धन हो
जाँउ जहाँ जति टाढा, याद सेरोफेरो
राख भस्म सब खरानी, न तिम्रो न मेरो