तड्पिएर बाँच्नुभन्दा मरे निको हुन्थ्यो कि खै
धर्ती छोडी अन्तै बास सरे निको हुन्थ्यो कि खै
कति बसुँ किनारमा पर्खिएर तिमीलाई
बस्नुभन्दा अब खोली तरे निको हुन्थ्यो कि खै
उस्कै निम्ति फूलिरहें ख्याल गरेन भमराले
पतेरोले छुन खोज्छ झरे निको हुन्थ्यो कि खै
सम्झौता हो हुन जीवन केही कुरा अफ्ठ्यारो छ
कुनै कुरा आफू खुशी गरे निको हुन्थ्यो कि खै
प्यासी हुँ म पिरतीको तिम्रै यादमा तड्पिरा’छु
तिमी आई मिठा खुशी छरे निको हुन्थ्यो कि खै
अज्ञात पाल्पाली