यो जीवन आज मरुभूमिको बास हुने भो
फुल्न नपाई कोपीलैमा नै नास हुने भो
बुन्दै थिएँ म हजारौ सपना केही छिन बाँचुन्जेल
पराईको मुलुकमा आज दास हुने भो
म बाँचुन्जेल मेरा सपनाहरू अधुरा हुने भए
जिन्दगी आज धड्कन बिनाको लास हुने भो
गोविन्द बहादुर विश्वकर्मा
कालिकोट
गजल
कस्तो छ मान्छेको मन खाली झुटो बोलीदीने ।
न भन्छ उ न गर्छ उ खाली कुरा खोलीदीने ।।
कसलाई नि आफन्त भनु म मेरो मन चोरीदीए ।
मन नपराएको मान्छेलाई तराजुमा तोलीदीने ।।
म भन्दै भन्दीन उसलाई मेरो मन ।
के कुरा गर्नु यहाँ कीन आत्म खोलीदीने ।।
गोविन्द बहादुर विक
कालीकोट