तबदेखि उसले पाएको थियो
एउटा सहर
एउटा सडक
एउटा झाडी
चेहेराको निम्ति एउटा पोस्टर
वार्तालापको निम्ति एउटा नारा
बस्नको निम्ति देशको नक्सा
चलाउनको निम्ति एउटा ठेलागाडा
ठेलागाडा चलाउदै
ऊ अँझै पनि लुकिरहेछ
सहरका झाडीहरूमा अल्झिदै
छटपटाउँदै
फाटेको जुत्तामा
सडक उसको छातीमाथि
दौडिइरहेछ निरन्तर
ऊ अँझ खोजिरहेछ
नक्सामा आफ्नो घर
बोल्नका लागि शब्द छैनन्
केवल चुपचाप ।
राममणि सिटौला