लब लबिएका मोती भरीएका ओठ
सक्सकाउछ किन मेरो मन मुटु
बिभोर छु म आज्
फुली रहेछन चौदीश फुल्
झुली रहेछु भ्रवँर मनले
चुमी रहेछु तिमीलाई
स्वर्णीम पल्को समझना
लेख्दै छु यो पत्र तिमी लाई
अभाव थियो प्रीत्को
जागी उठेछ मन
तिम्रा नयन बाण ले
भरीयो तन बदन
सौन्दर्य परी झैं
भाव देउ तिमीले
छरी सुगन्ध प्रीतीको
मुग्ध पारेउ तिमीले