रात भए जलेवाझैँ दिन मालुवाझैँ
जीवन भयो पतझर मेरो मन पालुवाझैँ ।
यो जिन्दगी लथालिङ्ग बालुवाको मुठ्ठी भयो
कतै चोट दुख्ने भए कतै हलुवाझैँ
मन डढ्यो वन डढ्यो धर्ती आकास डढ्यो
जीवन भयो मरुभूमि सुख्खा बालुवाझैँ ।
बस्ती छोडेँ कहाँ गई मेटुँ भोक प्यास
शिथिल शरीरमा को बग्देला सरस जरुवाझैँ
धाँजा फाटी पयरहरुमा थकान भित्रै घुस्यो
मुटु फाट्दा को भई देला जोड्ने करुवाझैँ ।
रात भए जलेवाझैँ दिन मालुवाझैँ
जीवन भयो पतझर मन पालुवाझैँ ।
प्रकाशित : बालुवाको मुठ्ठी (गीति कविता संग्रह) , २०५७