Skip to content

ए जिन्दगी (गीति कविता)

जिन्दगी तिमी मलाई किन अङ्गाल्न चाहन्नौ
असल हुँदा म भएँ एक्लो खराब समाज

भलाइ गर्दा कसरी यस्तो नमरेँ नबाँचेँ
हाँसु नि भन्दा ओठमा पट्टी बैगुनी तिमी त
ओठमा कस्तो तम्सुक जस्तो ऋणको भारी यो
केही त राम्रो बोल्दामा हरे लिलामी सर्वस्व

यस्तो मा पनि समय आयो तर्कना विर्कना
सबैमा कुरा गर्दामा खेरी मभएँ पागल
रुनका लागि झरीमा गएँ कसले के थाहा
पलक भरी आासुका ढिक्का निलेर दबाएँ

लय :– ३+२ विश्राम, ३+२ विश्राम, ३+३ विश्राम जम्मा १६ मात्रा असारे लय

२०७४ भदौ १७ गते शनिवार
बिजु सुवेदी “विजय”
भक्तजन मार्ग
bijusubedi@gmail.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *