विछोडले गाल्नु गाल्यो कति रोउँ म मर्ने गरी

विछोडले गाल्नु गाल्यो कति रोउँ म मर्ने गरी
झरे कस्तो मेरा आँशु असारे भेल बगे सरी।।१।।

हरायो आज रमाइलो हाँस्न पनि गाह्रो भयो
मलाई छैन भोक तिर्खा रुनु छ मैंले बेसरी।।२।।

अझै पनि उनी मेरै साथमा हाँसी रहेझै लाग्छ
तर्कना आउँछ याद पनि बिर्सौ मैंले कसरी।।३।।

हाँसी दिनु है त तिमी म रुँदा पागल बनेर
सिकाउनु गूरुमन्त्र डाहा मार्ने मलमसरी।।४।।

मनमा छ व्यथै व्यथा तर देखिन्न है ठुलो घाउ
सकिदैन निको पार्न मन जलेको ओखती गरी ।।५।।