मेरो ब्यथा

जिन्दगीको दोबाटोमा धोकै धोका खाको छु
धोकेबाजीलाई बिर्सन मन मन्दिर धाको छु

नसोध मलाई के भो? यो नसाको खेल हो
दुई दिने जिन्दगी नि मलाई आज जेल भो

पागल रुपी शरीर यो सबै को हासो भो
मैले देको चिनो रुमाल मलाई पासो भो

आज भोलि धोका दिने केटीहरूको चलन हो
मनका कुरा मनमै रह्यो जिन्दिगी जलन भो

कुल अधिकारी
Pokhara Nepal

2 thoughts on “मेरो ब्यथा”