अनय-विनय

मिलेर संयोग भलो जुरेको
रहेछ माया ममता खिलेको ।
भेटाउँदा जीवन साथ तिम्रो
सँगै बिताए अझ धेर राम्रो ॥

बनी बिरानो कति गर्नु माया
सोचेर मीठो ल पुर्याउ काया ।
भयौ निरासी किन आज नारी
सँगै बनाऊ नव बास प्यारी ॥

थिएन बेला बल गर्न पर्ने
हुदैन भन्थे रति-राग मार्नै ।
म साथ पाऊँ र प्रभात ल्याऊँ
दुवै मिलेरै सँगमा रमाऊँ ॥

उडेर आई बस काख आजै
चलाउनै यो बुझ राज्य आफ्नै ।
ल आउ प्यारी अब साथ देऊ
चुमेर भित्री मुटुमा सजाऊ ॥

घुमेर हेर्दै रतिको समाज
नभुल्नु राम्रो किन भन्नु आज ।
बुझेर सारा मनको उमङ्ग
हुँदैन राम्रो अब छोड भन्दा ॥

हुदैन राम्रो कहिल्यै नभन्नु
दुखी म आफैँ छु तिमी नबन्नु ।
स्विकार प्रेमी भइगो चिनारी
मिटाउ तृष्णा बहुतै बिचारी ॥

गोर्खे साइँलो
विशालमार्ग नारायणगढ चितवन ।

उपेन्द्रवज्रा छन्द ११ अक्षर ५ र ६ मा विराम
।ऽ॥ऽऽ…ऽ॥ऽ।ऽ जतजगुगु