गयो कोही…!

मलाई वल्लो किनार छोडी, पारी गयो कोही
पराई ठानी मलाई माया, मारी गयो कोही

मेरो मनको बगैचामा असिना झैं बर्सिएर
फूल सबै कोपिलामै झारी गयो कोही

संगै जिउने संगै मर्ने यति मिठो बाचा गरी
बिच बाटोमा घर न घाट, पारी गयो कोही

भर काटी हलीले झै, बाली लाउने असारमास
पराई सँग हल गोरु, नारी गयो कोही

आश थियो आउँछ कि बर्षा बनी खडेरीमा
गर्जी आकाश मेघ त्यसै, टारी गयो कोही

मलाई वल्लो किनार छोडी, पारी गयो कोही
पराई ठानी मलाई माया, मारी गयो कोही

sangam_shree@yahoo.com
लेखनाथ-४, पोखरा, नेपाल