मेरी आफ्नै काली अचेल

उसले गर्ने माया पनि लाग्न थाल्यो जाली अचेल
कुन्नी कता हराएछ मेरी आफ्नै काली अचेल

तिमीलाई हेर्न पाए पुग्यो अरु चाँहीदैन भन्थी
मलाई देख्दा अन्तै तिर किन भाग्न थाली अचेल

मेरो मनमा फूल तिमी झर्न दिने छैन भन्थिन
कोपिला मै टिपी फाल्ने आँफै भइन माली अचेल

भन्थिन उनि तिमी बिना अधुरो छ जीवन मेरो
मरी जाओस ‘उत्तम’ भनि दिन्छिन रे खै गाली अचेल

म पो भार भए उनलाई अरुलाई त धानेकै छ
भाकिछिन रे बेशिजन मै काँक्रो फल्ने बाली अचेल

यिनै पिडा सँगालेर गाइ रा’छु गजल आज
रुवाउने गजल सुन्दा बज्न थाले ताली अचेल