मनको हेको इच्छ मार्दै
बाँच्नु परे छ
दिलभित्र आगो जलाई
हाँस्नु परे छ
समय्कोपाछी लाग्दै
नाच्नु परेछ
जति चोटी टुक्रे पनि मन
गाँस्नु परेछ
अथाह चोटको हारी बोक्दै
बाँच्नु परेछ
आँशु तालमा डुबे पनि
हाँस्नु पर्छ
आँशु तालमा डुबे पनि
हाँस्नु पर्छ
राजेश रुम्बा लामा “अत्प्त”
दोहा कतार