अन्तिम ईच्छा

पौरखी मेरा हातहरूले साबेल हान्दै रहर जोड्छु
साहुको ऋण तिरेकै दिन जे सुकै होस् कतार छोड्छु
पल भर बस्न चाहन्न म परायको माटोमा यहाँ
जन्मे सुन्दर नेपालमा मर्न पनि त्यहीं मर्छु ॥

स्वदेशमा भिजाउँछु माटो बरु आफ्नै रगत पोखेर म
किन गर्थें अर्काको गुलाम् देशको मायाँ बोकेर म
साहुकै ऋण तिर्नलाई मैले यहाँ दुःख गर्छु
जन्मे सुन्दर नेपालमा मर्न पनि त्यहीं मर्छु ॥

हरियो वन झरनाहरू भएको सुन्दर देश थियो
बिदेशमा पैसा फल्छ भनी मेनपावरले बेच्दियो
घरबारी सबै बन्धकी भयो त्यही सम्झेर दुःख गर्छु
जन्मे सुन्दर नेपालमा मर्न पनि त्यहीं मर्छु ॥

बियागमा आँसु सडकमा धुलो यात्रामा यही साथी भयो
सूर्यले किरण छरेको बेला भाग्यमा मेरो साती भयो
फाको यो छातीलाई सिलाउने प्रयास गर्छु
जन्मे सुन्दर नेपालमा मर्न पनि त्यहीं मर्छु ॥

फर्किन्छु स्वदेश नेपाली भूमि खोस्रिन्छु यिनै हातहरूले
गिठा भ्याकुर खान्छु बरु लाज छोप्छु पातहरूले
चाहिंदैन मलाई ऐस आराम सकुन्जेल दुःख गर्छु
जन्मे सुन्दर नेपालमा मर्न पनि त्यहीं मर्छु ॥

जगत राम बर्देवा घायल
गोरखा, १३ कि मि
हाल: दोहा कतार