यसै गरी आशु सधै झार्छ्यौ कति सानु

यसै गरी आशु सधै झार्छ्यौ कति सानु
रुदा रुदै आफै कमजोर पार्छ्यौ कति सानु

पल – पलमा बेदनाको राकै छुटाएर
पीडा लुकाई कयै ब्यथा टार्छ्यौ कति सानु

लोचन भरि सेती गगा बाडी उर्लिएसी
परेलिका झिनो बाधले बार्छ्यौ कति सानु

बिगतका सुख सम्झि दु:खका यी भेलबाट
आफुलाई किनार तिरै सार्छ्यौ कति सानु

यो दु:खको तालबाट तैरनु त छ्दै थियो
सघर्ष नै बिजय हो हार्छ्यौ कति सानु

जित्नु नै थ्यो जीवन युद्ध यहा सुखी भबिष्यको
आफू सगै मलाई पनि मर्छ्यौ कति सानु

“घायल योद्धा” नवराज
बनेपा काभ्रे