बर्ष दिनको तीज आयो, सम्झना चेलीको
पोहोर साल जस्तै लिन जान्थे, नियतिले खेलिगो !
लिन जाँदा चेली आउँथिन, सारै रमाई रमाई,
एउटा हातमा झोली बोकी, अर्कोले सारी समाई !!
मैती घरमा बस्थिन् चेली, मन्दिर पनि धाउँथिन,
मेरी चेली भेट्न भनी, गाउँकी चेली नि आउँथिन !!
रमाउदै बस्थे सबै जना, सुनाउदै आ-आफ्नै कुरा,
सिउँदोभरि सिन्दुर लाउथिन, हातैभरि चुरा !
फल-फूल लिन म नै जान्थे, बस्थिन चेली ब्रत,
थोरै खान्थी चेलीले दर, मलाई हुन्थ्यो धेर त !!
मादल बज्थ्यो घिन्तंग घिन्तंग, गाउँदै सबै नाच्थे ,
जिस्काउँथे एक अर्कालाई, पेट मिची मिची हाँस्थे !
सकेपछि महान तीज, घरमै पुर्याई दिन्थे,
जानु पर्यो घरमा भनी, पछि-पछि पो हिन्थे !!
माइत आउँदा अघि हुन्थी, जाँदा पछि हुन्थी ,
छिट्टो घर हिंड भन्दा, सुक्क सुक्क रुन्थी !!
सम्झिंदा सबै कुरा, खस्न खोज्छन आँशु,
थाके जस्तो लाग्छ त्यसै, काम्छ जीउको मासु !
यसपाली त यस्तै भयो, अर्को साल आउछु,
नरोई बस मेरो चेली, आफ्नै हातले खुवाउछु !!
यसपाली त यस्तै भयो, अर्को साल आउछु,
नरोई बस मेरो चेली, आफ्नै हातले खुवाउछु !!
(नोट:यो आउदै गरेको महान नेपाली नारी (चेली)हरुको महान तीज(हरितालिका)को अबसरमा सबै चेलीहरुमा सुख शान्ति र अमन चैन कायम होस् भन्ने कामना गर्दा छु ! साथै यी माथिका मेरा रचना अशुद्ध छ नै सुद्ध गरि पढ़दिनु भाकोमा धेरै धेरै धन्यबाद !)
प्रार्थी : राजेश रुम्बा लामा “अतृप्त”