तिमी मेरी भै’नौ त्यसकै शोकमा पिएँ

तिमी मेरी भै’नौ त्यसकै शोकमा पिएँ,
तिम्ले दे’को घातहरूको झोकमा पिएँ

आँसुका प्याला, पीडाका सितन सिध्याएँ,
भरिएन पेट मायाको भोकमा पिएँ

पिएरै रित्याईदिऊँ कि दुखी: जिन्दगी?
गल्ली गोरेटो अनि चोक-चोकमा पिएँ

होलसेलमै मायाँ धाराशाही बनायौ,
बानी परे’सि खुद्रा अनि थोकमा पिएँ

पेट पोल्ने अनि कान तातो हुने रै’छ,
यतिकै त नसकिने भो कोकमा पिएँ

१५/०१/२०६८ “सुमन काले”