तिमीले कुल्चेको मेरो भुमि ,फोहोरको धुलो होइन
सुन मेरो देस भन्दा तिमि, ठुलो होइन
तिमीले ठानेहौला सोझा छन्, यो देसका जनता भनेर
तिमीलाई जिताएका इ हातहरु सोच, लुलो होइन
चुम्बक मा फलाम टासिय झै, कति टासी न्छौ कुर्चीमा
फर्किएर नि हिड्ने गर अवोसर , फेरी बाल्न मिल्ने निभेको चुलो होइन
सक्छौ भने मिचिएका सिमा खोज , दरो बनि बोल्न जाऊ
सिमाना मा फलाम का पिल्लर गाड,फेरी उल्टो बग्ने तेही कुलो होइन
सुन, मेरो देशभन्दा
अमृताजी, रदिफ कफिया मिल्यो भन्दैमा गजल त हुन्छ र? मिटर त निकै घटबढ हडबड भा’ छ त!