बिहानीमा शित खोजे, बैंशालु त्यो पातले
झर्न दिएन ठग्यो भन्नु, अँधेरी त्यो रातले
धर्म कर्म सबले छाड्दा, प्रकृतिले नि ठग्यो ठान्नु
कर्म सुन्य थियो हाम्रो, त्यसैले फल गुम्यो मान्नु
छुन मागे टल्किने शीत, सुन्दर कोमल हातले
झर्न दिएन ठग्यो भन्नु, अँधेरी त्यो रातले
हो हो कर्म गरौँ अब, शीत होइन हिरा झर्ने छ
अन्त कतै जानी छैन, हाम्रै भागमा त्यो पर्ने छ
सफलताको क्षितिज चुमौं, एकार्काको साथले
तिमी हामी एक भएमा, ठग्ने छैन त्यो रातले
बिहानीमा शित खोजे, बैंशालु त्यो पातले
झर्न दिएन ठग्यो भन्नु, अँधेरी त्यो रातले
राजेश रुम्बा लामा “अतृप्त”
२१/१२/२०११