गजल
— दिंग्लाली कान्छो
दौरा सुरुवाल लाईन्छ के नै बिग्रेला र !
सिंगै चन्द्र सूर्य चाईन्छ के नै बिग्रेला र !
धारो आँगनमा ल्याएर कति बिकाश भो ?
उही पँधेरामा धाईन्छ के नै बिग्रेला र !
नयाँ महलमा सुनको छानो हालेको रे
आफ्नो परालले छाईन्छ के नै बिग्रेला र !
आफू संसारको हावामा कतै बगिएन
झोल गुन्द्रुक कै खाईन्छ के नै बिग्रेला र !
अरु संग भर नपर आफैं तयार हौ
केहि छिन दु:ख पाईन्छ के नै बिग्रेला र !
बेचे आफू मात्र नबेचे सारा सन्ततिको
नर्क न गै स्वर्गै जाईन्छ के नै बिग्रेला र !
राष्ट्र राष्ट्रियता बिर्सेर सौदा गरौला हे
खबरदारीमा आईन्छ के नै बिग्रेला र !