प्रकृतिसँग सिक

नदीसित बग्न सिक
चरासित बोली
हिमालसित बढ्न सिक
ठूलो हुन्छौ भोलि

घामसित हाँस्न सिक
बादलसित रुन
सबैसित सिक्नुपर्छ
राम्रो मान्छे हुन

रुखसित बाँच्न सिक
मजुरसित नाँच्न
नसिकेर धरै छैन
सुखी भई बाँच्न

माहुरीसित श्रम सिक
फूलसित सीप
आँखा चिम्ली बसे हामी
बल्दैन है दीप

एकताको ठाठ सिक
कमिलाको ताँती
हात बाँधी बस्नुभन्दा
नजन्मेकै जाती

ईन्द्रेणीको कला सिक
कोईलीको गला
जति सिक्छौ उति बढ्छ
हाम्रो ज्ञानको तला

प्रकृति नै गुरु हाम्रो
प्रकृति नै साथी
प्रकृतिलाई पढ्यौ भने
पुग्छौ माथि माथि ।

उनम बुढाथोकी
कक्षा ७
श्री महाँकाल जनजागृति उ.मा. वि.
काठमाण्डौं

(बाग्द्वार साहित्य समाजद्वारा आयोजित अन्तर-विद्यालय कविता प्रतियोगिता २०६८मा प्रथम पुरस्कार प्राप्त कविता)