चौतारीमा पर्खी बस्थिन उनी घाँसको भारी हाली
डिलमुनिको बाटो भएर उक्लिने मेरो आशाहरू पाली
चम्किला ती नयन उसको कोइलीको जस्तो बोली
छरिएको केश सम्म्याउँदै लज्जाई दिन्थिन मोरी
नागबेली चाल उसको गालाको लोभ्याउने लाली
साझपख घामपर्दा मुहारमा देख्थिन साक्षात परी
मोती झै चम्किला दन्तराशी कन्दरा थर्काउने हसी
स्वभाव उसको सुनमा शुगन्ध नलाए हुन्छ कसी
ती मिलनका यादहरू संगाली फिर्दैछु घर यस पाली
धर्य मेरो सबै टुट्यो अब भगाइ दिन्छु चुल्बुली काली