आँखामा तिमीले आँशु भर्न पर्दैन
आकाशमा बस्नु धर्ती झन पर्दैन
हुने हार दैव नटार कस्ले टार्न सक्छ
मेरो लागि ढुंगाको पाऊ पर्न पर्दैन
सफरमा भोलि तिमी एक्लै भयौ भने
साथ दिने भेटे कोही डर्न पर्दैन
सावनको झरीलाई कस्ले रोक्न सक्छ
अब कुनै फूल अच्छिता छर्न पर्दैन
गाह्रो होला भूल्न झन् तिमीलाई प्रेम
डुब्न लागेको ‘सूर्य’लाई गर्न पर्दैन