पोहर साल आएन भाइ अहिले लिन पठाउ आमा
घरमै बसी तिजको दिन कसो गरी कटाउँ आमा ।
रातो साडी रातो पोते साईली माईली आँगनीमा
तेरा माईती खोई भन्दा के भनेर बताउँ आमा ।
तिम्रो उमेर भरे-भोलि दाजुभाइ बिदेशतिर
मन बुझाउने ठाउँ पाईन के गरेर खटाउँ आमा ।
दिदी बैनी घरका सबै जम्मा हुँदै खाँदा आखिर
अँगेनाको छेउमा राखी भन्थे घिउ तताउ आमा ।
रामकृष्ण पौडेल “अनयास”
गजलकुन्ज, भरतपुर