आफनो छाँया आफैसँग एक्लिएर हराई गइगयो
एउटै थियो जोडिएको मुटु पनि पराई भइगयो
वैगुनीको जालमा परे कस्तो रैछ नियतिको खेल
मुटु मिची हाँस्दा खेरी आफै बने वर्षातको भेल
दोधारैमा अल्झिएर नौडाडा पारी तराई गइगयो
एउटै थियो जोडिएको मुटु पनि पराई भइगयो
हाँसी हाँसी माँया लाउथ्यौ मनका कुरा साटेर
जुनी जुनी साथ दिन्छु भन्थ्यौ वाचाबन्धन वाँधेर
आखिरीमा अर्कैसँग मिली मलाई रूवाई गइगयो
एउटै थियो जोडिएको मुटु पनि पराई भइगयो