एक
पोखिनु हुँदैन मन बाँध बाँध्नु पर्छ साँहिली
चुल्हा चौका मात्र होइन अब, मंगल ताक्नु पर्छ
पिंजडाको चरीले वन उपवन डुल्न सक्दैन
एक्काइसौँ शताब्दीको नारी अब जाग्नु पर्छ ।
दुई
हामी बाउन्न लात त्रिपन्न ठक्करमा रुमल्लिरह्यौं
भीरको चिन्डो जस्तै अक्करमा रुमल्लिरह्यौं
माटोको टीका लगाएर बिदेशी प्रभुको ईशारामा नाच्यौं
त्यसैले त संक्रमणको यो लामो गोल चक्करमा रुमल्लिरह्यौं ।
तीन
जता हेर्यो खति माथिको खति
खल्ती खल्तीमा राष्ट्रिय ढुकुटी जति
कति सहने हो हामी जन्तु जनार्दनले
यी नेताहरूको दुर्गति र उँधो मति ।ा
(हिजो आज हामी जनताबाट जन्तु भएका छौं, जे पनि सहने)