भयो भेट किन हाम्रो थाहै भएन बलात
छुट्टिएर बस्नु पर्ने
आफ्नै आँचलमा राख्थे रुकमणिी
यहाँ छैनन राधा तिमीलाई स्वीकार्ने
रहन्छु हेरी क्षितिजबाट बादलैको सहाराले
आउन नजिक सक्दिन
आई नजिक तिमीसँग हुनलाई एक भन्दिन
सुतेको फूललाई काँडामाथि
देखेको छु जति पीडा भए पनि
सत्य त्यही हो सक्दिन हेर्न तिम्रै भुल
तिमी रोएको भए पनि
अस्ताउँदै गरेको हाम्रो अस्थायी प्रेम सम्बन्धको
कसम के दिऊँ तिमीलाई
तोडी जाने सम्बन्ध छोडी जाने जिन्दगीको
नछोइ तिमीलाई टाढाबाट हेरि चित्त बुझाउँला
सपनीमा पनि न आउने कसम पनि खाउँला
अधिनमा रहन्न कसैको भन्छन देखि हाले सपनीमा
बिहान उठि पानी दिदै भनौला नहोस तिमी दुखमा