मन एक्लियो र अतालियो
छु प्रवासमा र निसासियो
सुखले सहेन छ जिन्दगी
परितापमै तन होमियो
कति दर्द भो विरहाग्निले
न त ज्यान गो न त बाँचियो
छरपष्ट छन् सपना यहाँ
सब चैनबाट लखेटियो
परिकल्पना ह्रदमा डुबे
तब आशको जड ठोकियो
किन दैव आज कृतघ्न छ
किन झोक्कियो र बटारियो
अब बृद्धता छ शरीरमा
घर आँगनी पनि टाढियो
गीतिका छन्द
(५ अक्षरमा विश्राम)
-कोमल भट्ट
चन्द्रागिरी न.पा -२१
काठमाडौँ
हाल:-न्युयोर्क,अमेरिका