मान्छेको लस्कर

यी मान्छेहरूको लस्कर सम्झेर
रोकिन्छ पाइला सफर सम्झेर

झरी परेपछि मन पोल्न थाल्छ
शित चुहिने गाउको घर सम्झेर

कहिले ठोकिन्छु कहिले टुक्रिन्छु
अचम्म लाग्छ यी आफ्नै खप्पर सम्झेर

मैले फूलैफूलको उपहार पठाएको थिए
उनले मिल्काइदिइन पत्थर सम्झेर