“आमा ङादा म्हुइ बापिन्गोले ।”

मसिनि दमाइस्याला कोला सुन्दरे हप्तागिहेन्से तिसारि मुला । चाबास्हे तिलाई चाजिकि ओओ लासि रुइबा लामुला । तिनी क्युइ सुताइ आथुङबा ङ्हिरे ताजिन्जि । क्युइ सुताइ थुङबारि आम्हाइबा कोलासे तिनी चाबास्हे हृबासे मसिन दमाइस्यादा ताङना ङ्हाम्जि । ओइमा रामपुर बजारला हेल्थपोस्टरि बोर्सि थेसे कोलादा उन्मुबा । उर बेथासे स्याप्चिम बिजि । मान लाबारि गाइबासे दारे याम्बुला ग्रेन हस्पिटलरि बोर्गो बिजि । थेतेन खर्च आरेबासे याम्बुला हस्पिटलरि निआँखाम्नि । दिम, म्राङ चुङबारि म्हाइजि लालपुर्जा आरेबासे आग्युरनि । गाविससे ह्रो लामुवा बिसि हृनिजि सरकारला नीति आरे बिसि सचिवसे फ्लिक दोपुइगाजि । विष्ट खालाइसे सुकागि पत्याइ आतिनि ।

“लु पसुपतिनाथ” कोला फान्गे लाबावा म्हान्छि थेसे लादा नोन बाङ हृजि । ह्राङजा दुहुनु आरेबासे यारि म्हान्ज्या गि थोसि दमाइगाङग्याम खान भोटथुम नाम्सारितोर छ्योङजि । चोक्टेला ग्लान पाराङजा दोजि । ग्लानखुयुजे मुबाला ।

“माम ङादा म्हान्ज्यानाङते म्हुइ बाउले…।” मसिनिसे बिन्ती जुजि ।

“आता आता चु दुइरि । रा, म्हे हृरि मुला । छकालरि ठेकिला म्हुइ चलप लाला आदे ।” ग्लान खुयुसे पिन्बारि आन्यान्नि ।

“न्हा म्हुइ थुङम्याङसाम ङाला कोला सोमुवा…।” मिख्लि बुरुरु पुइसि मसिनि क्राजी ।

“ङ्यासे खाऊ ङ्यासे । बस्तु च्युन्छिलिच्छा ।” ग्लान खुयुला सेम थेला दुङालसे आथुर्नि । चु दुइरिन ग्लान पाराङ दोगाजि ।

“आपालेङ ङाला आपालेङ…।” ग्लान पाराङला काङ चुङलातोसो मसिनि ग्वाग्वा क्राबान बिन्ती न्हाजि, “म्हुइ थुङगे बिमु न्हा ङाला कोला सोमुवा…।” ग्लान पाराङसे योरिजेक्खे सुन्दरेदा म्राङमुबा । उरसे म्हि हाल्दिह्राङ ताजिन्मुबा । फोए नोन बोसि म्युरुरु तामुबा । खेप्पादा दया खाजि ।

“पिन्गो पिन्गो…।” ग्लान पाराङसे खुयुदा कुल्जि ।

“खेप्पालाम दाते…रा, म्हे दोङरिक्यार क्रेजि बिसाम…?”

“म्हि सिबा बिमाम क्रेजिगाइ पाजि रा म्हे….।”

नाम्दिङला छकाल दिनि । म्हुइ बोर्सि मसिनि ग्वारामराम सानोन आबुन्ना ग्युरु छ्योङजि । थे चोक्टेग्याम ग्युरु फाप्पान लामा रामपुर स्योङरि हुन्डरि स्याबा चुजि । थे जतिजति दिमङामरि दोगे लाजि लाबा उतिउति ल्हेबा चुजि । मसिनेसे दिमला म्रापरिजे काङ जुमुबा दमाइगाङ धुलोसे रिल ख्वाइजि । बुइबुइ ड्वाङसि दिनिला लि खासुसेह्राङ गाब्जि । बल्ल बल्ल छारो साङजि । छारो साङमा म्राङजि– दिमला मिनरि मुबा मसिनि दमाइस्याला ब्राङ लाबासे क्याम्साङ बन्दीपुर पाखारि दोना लाजिम । मसिनि कुदाप ङामरि सागु दोङह्राङ दा राप्चिबा चिम । थेला काङरि कोला सुन्दरे मुडा दोसि थोलोङ ताचिमुबा । थे न्हा क्राजी । न्हा ङेजि । जेक्खे राप्सिन चिजि दोङह्राङ । म्हान्ज्याला म्हुइ छारो घुलतिसि साप्रा दोजिन्मुबा ।

सुन्दरेला थोबोखुमरि मुबा रेडियोरि तामसोर खाचिमुबा, “फलानो नेताला स्वास्थ्य जाच लाबारि सरकारसे चालिस लाख न्होर निकास लाजि ।”

यकिना अगाध

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

1 thought on “सुन्दरे (कथा)”

  1. बुझ्न सकिन कसै गरेर पनि ।
    बुझ्न सकिन कसै गरेर पनि । नेपाली भाषामा पनि दिनु भएकाे भए असल हुने थियाे ।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *