सँगै जोडिएको घर छ
यता बोलेको उता सुनिन्छ
उता बोलेको यता सुनिन्छ
सँगै जोडिएको आँगन छ
सँगै सुकाएको बिस्कुन
कुखुराले खोस्रिएर
दुई चार मुठी यता उता हुन्छ
यसरी नै चलेको छ
छिमेकीसँगको बसाई।
आखिर छिमेकी हो
गाह्रो साह्रो पर्दा काम लाग्छ
मर्दा पर्दा काम लाग्छ
बिरामी पर्दा बोकेर
अस्पताल लैजाने पनि उही छिमेकी हो।
यति हुँदाहुँदै
आएर छिमेकीले पाखोबारीको कान्लो मिच्यो
सोचेँ छिमेकी हो
गाह्रो साह्रो पर्दा काम लागेको छ
त्यसैले केही बोलिन
फेरि छिमेकीले खेतको आली मिच्यो
सोचेँ छिमेकी हो
मर्दा पर्दा काम लागेको छ
त्यसैले केही बोलिन ।
कैलेकाहीँ सोच्छु-
आखिर छिमेकीले किन हेप्छ मलाई?
के म कम्जोर छु र?
कि मैले प्रतिवाद गर्न सकिन?
आखिर छिमेकीले किन सीमाना मिचिरहन्छ?
आजकल मलाई लाग्छ-
खिया परेर भुत्ते परेको खुकुरी उध्याएर
चम्किलो पारी राखुँ
धारिलो पारी राखुँ
आखिर छिमेकीले किन सीमाना मिचिरहन्छ?
– सञ्जय जुग्जाली
बिम – २, म्याग्दी
