उनले नजन्माएको छोरो

दिन पुग्दै गरेको गर्भको छोरो आमासँग केही माग्छ
आमालाई बाचामा अल्झाएर बचनबद्ध पार्दै कुरो खोल्छ
आमा !
अहिले म बाहिर आउने त्यो संसार नराम्रो सँग बिग्रिएको छ
त्यहा शान्ति प्रिय मान्छे भेट्न गाह्रो छ
हिंसामा नरमाउने मान्छे त्यो समाजमा बाच्न अप्ठेरो छ
रगतको खोलामा ननुहाउने मान्छे नपुंसक् कहलाऊँछन
म शान्ति चाहन्छु आमा !

मेरो यो बिन्ती सुन:
मलाई जन्म नदेउ
तिम्रो गर्भमा नै मलाई तुवाऊ
क्षमा गर आमा मलाई त्यो स्वार्थी संसारमा नबोलाउ
भोली मैले पनि त्यही हिंसक् समाज सँगै नहीडी हुन्न
अर्को बुद्धको जन्म त्यो हिंसक् समाज चाहन्न
तिम्रो गर्भको जस्तो न्यानो र आत्मिय माया त्यहा छैन
क्षमा गर आमा तुवाइदेउ मलाई जन्म लिनु छैन
मलाई जन्म लिनु छैन……………

आमा रुंदै थला पर्छिन,
कसरी तुवाउ छोरा तिमीलाई
तिमीबाट कत्रो आसा राखेको छु मैले यो कुहिएको समाजको रुपान्तरण् को लागि
तर तिमी नै झन…………

छोरासँग बाचामा हारेकी आमा अस्रु धारा सँगै मुर्छा पर्छिन
पिडा र बेदना सँगै धेरै दिनसम्म थला पर्छिन
अन्तत: अनौठो यो लीला
छोराको बचनमा हारेकी उनी आँफै पनि
यो स्वार्थी र हिंसक् लोक छोड्छिन
यो पिडक, स्वार्थी र हिंसक् लोक छोड्छिन
“उनले नजन्माएको त्यो छोराको” बिनय सँगै, बिनय सँगै

northdj777@gmail.com
DXB