छ कि फूलभित्र पत्थर- नसोध
बेघर छु प्रिय ! भो, घर नसोध !
उदास मेरो एक्लो जीवनमा
छ कि क्यै सुनौलो खबर नसोध !
माया छ छातीमा गाम-बेसीको
म जस्तो मान्छेको शहर नसोध !
मन फाटेर रोएको बेलामा
हाँसेर साटेको रहर नसोध !
बाँच्नै खोज्नेहरूको भीडमा
को भयो मरेर अमर नसोध !
शरण आँसु
पोखरा