दसगजा

मेरो खेतको आली मुन्तिर
मेरो स्वाभिमानको प्रतीक
शिर ठाडो पारी
निर्भिक उभिरहेको दसगजा
हिजो मात्रै
वर्षात्मा भिजेर हो कि
शत्रुले खोस्रेर हो
गर्ल्याम्म गुर्लुम ढलेको
सपना देखेँ मैले ।
जसरी,
सूर्यको अनुहारमा
कालो दलेर राहुले
सम्पूर्ण बस्तीमा
अँध्यारो छायाँ फिँजाएर
निर्दोष मनहरूमा
सुनामी भित्र्याउने प्रयत्न गर्छ
त्यसरी नै,
हँसिलो भविष्य लेख्न
समयको क्यानभासमा
घामका कुचीहरूले
नयाँनयाँ रङ्गहरू छरेर
मलीन मुहारमा
खुसीका सपना कोर्दा कस्तो होला
बलियो जग हालेर
एउटा दसगजा थप्दा कस्तो होला !

मधुपर्क २०६८ असोज