आकाशको फल हेर खाइन्छ है झरे
आफ्नो हकभोग जति छोडिन्छ है मरे
आकाशमा थुक्न थाले आँफैतिर झर्ने
सुद्धकर्म बर्ढ्दै जाँदा अकर्मी त सरे
हलो कुटो कोदालो छ कर्म दुखियाको
हलो कुटो भाँचिनगो अलपत्र परे
अल्पआयु जीवनमा जाने प्राणवायु
कर्मजति सकि हालौ नभनौ लौ भरे
श्रम अघि बढ्नै पर्छ नयाँ सोच लिई
सुधा प्रेमी सच्चाकर्मीे मधुगङ्गा तरे